***शेतावर डोला (आगरी कविता)***

जमीन शिर्कोला(CIDCO) देवाची नाय,
पुन पार्टीवालला इकाची हाय…
एजंड रोजघरा यतय
अबला एजंडचा भाव पट नायं
म्हणून दोरी ताणून धाराची हायं…
एजंड शिर्कोची दावतय भीती
शिर्कोचे काय बापासाचीनाय
पुन पोरालागारी झेवाची हाय…
आबचा इचार जमीन इकाचा हाय
मादीनूच बोलतय खावाचा काय?
पुन यंदा पोरीचा लगन कारचा हाय…
आबा बोलतय पोऱ्या कामाला लागलं
तरी शेवटीआयुष्याची जमीन जाय
पुन यंदा आपलेला घर भांदाचा हाय…
एजंडचा फावून तो आयला चरवतय
म्हणून आय बोलतय आबला
आव! करताव काय? मना लफ्फा कराचा हाय…
आरवान्स झेऊन उरणला जेलंवर
दुकानदार इचार करताय
खोपट्याचा बकरा दिसतंय
त्याला रगात वाकवून कापाचा हाय…
सयांची पाली जव यतय
तव आबची बयणीस उकटतय
ती बोलतय वाटा नको
मना आख्खी जमिनूच इकाची हाय…
– परेश पाटील

तू

तू केलेले हृदयाचे तुकडे
कसे जोडू?
तू दिलेली निराशा मी
कशी फोडू?

तू माझ्या रात्रीत नसलीस तर
कसे जागू?
तू घेतलेले माझे मन मी
कसे मागू?

तू दिलेल्या आठवणी मी
कश्या जाळू?
तू दिलेले आश्रू मी
कसे टाळू?

तू साथ नाही दिली तर
कसा जाऊ?
तू केलेले हृदयाचे तुकडे
कुणाला देऊ?

तू समोर नसलीस तर
काय पाहू?
तू शब्द थांबवलस तर
काय लिहू?

तू नसलीस तर मला
कसे वाटेल?
तुझ्यावर प्रेम केले मी
ते कसे विझेल?

तू जीवनात नसलीस तर
कसा वागेन?
तू निशब्द केलास तर
कसा जगेन?

– परेश पाटील