खूप काही सांगते माझी आई

खूप काही सांगते माझी आई
काय आणि किती गाऊ तिची गुणगाई

ती बोलते, बोलतोस तू किती कमी,
आणि राजा लिहतोस जास्त!
मनातलं बोलत जा जरा,
उगाच नको बसू स्वस्थ!

ती म्हणते, एवढा हुशार आणि शहाणा तू
उगाच कशाला डोळ्यात तुझ्या पाणी ?
लोकांचं मनाला नाही लावायचं वेड्या,
मला माहित आहे ना तुझी कहाणी..

ती विचारते, स्वतः समजू शकतोस ना तू?
मग कुणाची गरज काय तुला?
तीरासारखे शब्द आहेत ना तुझे,
मग गाफील राहतोस कशाला?

ती सांगते, तुला आहे माझा आशीर्वाद,
आणि वडिलांचा पाठीवर हात!
गाढून टाक एकदाचे अटकेपार झेंडे,
नंतर बघ कडकडतील लोकांचे दात!

– परेश पाटील

प्रेमात असं काही

love

मला माहित नव्हतं प्रेमात असं काही होतं
जिवापलीकडे मन तिच्याच प्रेमात बेधुंद होतं…!

समोरून कोणी हाक दिली तर बकवास वाटतं,
तिचा एकाच शब्द पुन्हा पुन्हा ऐकावं वाटतं…!

तिचा एक एक मेसेज पुन्हा पुन्हा वाचवा वाटतं,
तिचा कडू शब्द सुद्धा मन हसवतं…!

खरच काय प्रेम एवढं वेडं असतं?
ती ‘हो’ म्हणेपर्यंत रडवत राहतं…!

एकदा तरी तिला डोळ्यात डोळे घालून पहावं वाटतं,
तिच्याविना जग सारच केविलवाणा दिसतं…!

आतुरता असते तिने काहीतरी बोलाव वाटतं,
तिच्यासंग सारं काही “share” करायचं असतं…!

– परेश पाटील

तिच्या हसण्यात स्वर्ग आहे.

 

मनाने खूप छान वाटतेस,
ते तुझ्या डोळ्यात झलकलय…
अप्रतिम कलेची पारखी आहेस,
ते तुझ्या मनातून डोळ्यात वाहतंय…

ह्या डोळ्यात बराच काही लपलंय,
सांगायला हरकत नाही…
अंधारल्या रात्रीला तू घाबरतेस,
पण वाट पाहतेस फुलावी जुई…
कलेने भरलेली तुझी मूर्ती आहे,
उगाच बेचैन केलाय भूतकाळाने…
कुणास कधी फसवू नको,
क्षणात तडफडशील, कुणाच्या तरी दू:खाने…

भविष्याची चाहूल जर असेल तुला,
तर तुझ्या विश्वात मोगरा फुलेल…
स्वप्नांच्या दुनियेत जगतेस,
तेच अगदी तुझ्या डोळ्यात हसेल…

तुझ्या तीक्ष्ण नजरेचे तीर,
कुणाच्याहि हृदयात रुततील प्रिये…
खरं सांगतो, हि माझी कल्पना नाही,
ते घायाळ करतील कित्येक तरी हृदये…

तुझ्या डोळ्यात चमक आहे चांदण्यांची,
खूप हसतेस, बेभान वाऱ्यासारखी…
खरं हसू कुणी कधी पाहिलंच नाही,
मनात ते दडलंय, अगदी तू उगवत्या चांदणी सारखी…

– परेश पाटील

प्रेम क्षितिजापलीकडले

love

पहिल्यांदाच असं कुणी एकांतात भेटलं
जे खरच मनात घर करून राहिलं
खरं सांगावं तर अचानक भेट झाली
पहिलाच असं कुणी जीवनाच्या प्रवासात भेटलं

न आवाज ऐकला कधी, न पाहिलं मी तिला
क्षितिजाच्या दूर राहूनही तीन घेरलं मला
शब्दात ती प्रेमाची व्याख्या काय करावी
अदृश्य राहूनही तिनं प्रेमात अडकवलं मला

हा खेळ निसर्गाचा कि धाव मनाची
पण हि वेळ सुंदर स्वप्नांच्या अल्लड प्रवासाची
कुणास ठाऊक काय असाव तिच्या मनात
तरीही डोळे उघडताच ती प्रीत माझ्या हृदयाची

फक्त स्वप्नातच जगायचं कि दृश्य विश्वात
काहीच न घडता “वेड्या तू गुंतलास कसा तिच्यात?”,
विचार तिला तू होशील का माझी रागिणी?
नाहीतर तुझे दिवस सरतील उगाच तिच्या आभासात

आत्ता तिलाच ठरवुदे  कि आपण कोण बिचारे
मी नदी तू सागर, कि एकाच सागराचे दोन किनारे…
ह्या आयुष्यत भेट होईल का आपली कधी?
उघडशील काय माझ्यासाठी तुझ्या हृदयाची द्वारे?

– परेश पाटील

मागून घ्या (Demand Now)

जे काही मागायचं असेल ते मागून घ्या
वेळ खूप कमी राहिली आहे
वेळ जाते निघून हातातून
आणि आठवणी राहतात जखम करून
ते सारं काही अचानक होतं
आणि मग आपणच रडतो हसून हसून
त्याच आठवणी पुन्हा पुन्हा
तेच शब्द वाजवितात वीणा
दूर कुठेतरी आग लागते
आणि हृदयात राहतात घर करून खुणा 
आयुष्यात खूप काही हवं असतं
जे मिळायचं ते मिळून जातं
शेवट मात्र गोड असतो
तरीही स्वप्न अपुरं राहिलं वाटतं
एकवेळ अगदी मिळणार वाटतं
स्वप्नांच्या पुढे जावून हाती येतं
मिळण्याच्या आनंदात हरवून जातो
आणि मग अलगत ते मात्र निसटू लागतं
म्हणून म्हणतो: जे मागायचं असेल ते मागून घ्या
वेळ खूप कमी राहिली आहे….
– परेश पाटील

फुलाचा जन्म (Born Flower)

शेजारच्या बागेत हिरवेगार रोप यावं 
त्यावर एखादं सुंदर फूल लागावं
त्याला सॉलिड आयटम म्हणन्यापेक्षा 
विचार असतो फूलालाफूलम्हणावं 

आवडतं तेझाडावर टवटवीत पहायला 
चमकत्या प्रकशासंगे नजरेने खेळायला 
फूल सुकून जाऊ नये म्हणून
आवडतं थोडंथोडं पाणी शिपांयला

नेहमी विचार असतो नाजुक पाकल्यांचा
रंग उडू नये अशा चार शब्दांचा 
ते फूल चुर्घलून टाकण्यापेक्षा 
छदं असतो छानशी कविता रचन्याचा 

आम्हालाही फूल काढायचं माहित असतं 
पणगंध उडू नयेहे पहावं लागतं 
तोडून, गंध घेउन टाकण्यापेक्षा
ते नेहमी पुस्तकात जपायला आवडतं 

नाजूक फूल स्वच्छंदी खेळतो 
तेव्हा कूठला तरी भुंगा गंध चोरतो 
पुस्तकात जपावयाच्या स्वप्नापेक्षा 
कोमेजून पराग मातीवर पडलेला असतो

त्या पडलेल्या फूलला कसं सावरावं?
की आपलच दुःख पाहून रडावं?
मग येवढं सारं घड्न्या पेक्षा
फूलं शेजारच्याच बागेत का यावं?

– परेश पाटील

विचार कर (Do Think)

कधी कधी मला पाहून तू हसतेस
तुला मी जोकर वाटतो काय?
तर माझ्याकडे आश्चर्याने पाहतेस
दुरून मला तू खूप पाहतेस,
जवळ आल्यावर जमीन पाहतेस!
नजरेला नजर भिडवता येतं कि नाही
काय प्रेम करायला लाजतेस?
तशी तू खूप छान दिसतेस,
मला वाटतं तू माझ्यावर मारतेस!
पण मी एक विचारतो तुला,
खरच काय माझ्यावर प्रेम करतेस?
 
मला अश्या गोष्टीत आवड नाही,
पण तुझ्या वागण्यात मला वेडा करतेस!
तुझ्यासाठी चंद्र तारे आणणार नाही,
काय तू हे मान्य करतेस?
जेव्हा मी विचारेन तुला,
तेव्हा तू ‘हो’ म्हणू शकतेस!
‘नाही’ म्हणालीस तरीही हरकत नाही,
पण मला वाटेल तू मला फसवतेस!
एवढा विचारतोय मी तुला,
अजून कसला विचार करतेस?
चालेल तू भरपूर विचार कर, पण…
तोंडावरून रुमाल फिरव, घामाने भिजतेस!
ह्या आयुष्याच्या गोष्टी आहेत,
याचा विचार करायलाच पाहिजे!
आत्ता मला तर वाटत आहे,
तू मला मनापासून पसंद करतेस!
अरे! पुन्हा… तू हसतेस!
तुला मी जोकर वाटतो काय?
तर माझ्याकडे आश्चर्याने पाहतेस…

-परेश पाटील