काव्य लेखन (Poem Writing)

शाई कागत हाती घेता|
सुचली मला अशी एक कविता||
अक्षरी लिहिले कागदावरी|
लिहिले मी स्वकार्तुत्वावरी ||

स्वप्नाने जाता ती रचली|
जागा होऊनी पाहिली||
दिसली मला अशी ती रचना|
ती बसली माझ्या मना मना||

अक्षरे संपत जाता जाता|
असे म्हणाल का हि कविता||
कविता, लेखन, नाटक, गाणे|
हेच तर सर्व जीवन जगणे||

खेळ केला बाहुल्यांचा|
नाही केला तो दैवाचा||
काव्य नाही हो जड ओझे|
काव्य आहे रे सुख माझे||

नसली देवाला जरी दया|
तिची तरी हि आहे माया||
दास्याचे प्रेम नाही असे|
मातारूपी तेथेच दिसे||

रे धोकाच टळूनी गेला|
जेव्हा अक्षर नि अक्षर लिहिला||
कुठेही दिसेल येथे राम|
हे आहे काव्याचे काम||

(मात्रावृत्त-पद्दमिनी)

-परेश पाटील

विचार कर (Do Think)

कधी कधी मला पाहून तू हसतेस
तुला मी जोकर वाटतो काय?
तर माझ्याकडे आश्चर्याने पाहतेस
दुरून मला तू खूप पाहतेस,
जवळ आल्यावर जमीन पाहतेस!
नजरेला नजर भिडवता येतं कि नाही
काय प्रेम करायला लाजतेस?
तशी तू खूप छान दिसतेस,
मला वाटतं तू माझ्यावर मारतेस!
पण मी एक विचारतो तुला,
खरच काय माझ्यावर प्रेम करतेस?
 
मला अश्या गोष्टीत आवड नाही,
पण तुझ्या वागण्यात मला वेडा करतेस!
तुझ्यासाठी चंद्र तारे आणणार नाही,
काय तू हे मान्य करतेस?
जेव्हा मी विचारेन तुला,
तेव्हा तू ‘हो’ म्हणू शकतेस!
‘नाही’ म्हणालीस तरीही हरकत नाही,
पण मला वाटेल तू मला फसवतेस!
एवढा विचारतोय मी तुला,
अजून कसला विचार करतेस?
चालेल तू भरपूर विचार कर, पण…
तोंडावरून रुमाल फिरव, घामाने भिजतेस!
ह्या आयुष्याच्या गोष्टी आहेत,
याचा विचार करायलाच पाहिजे!
आत्ता मला तर वाटत आहे,
तू मला मनापासून पसंद करतेस!
अरे! पुन्हा… तू हसतेस!
तुला मी जोकर वाटतो काय?
तर माझ्याकडे आश्चर्याने पाहतेस…

-परेश पाटील